แม่ หรือ มารดา คืออะไร

คุณสมบัติของแม่

    แม่ที่ดีมีคุณสมบัติที่โดดเด่นอยู่ในตัว ไม่มีใครสามารถมาแทนที่เธอได้ในชีวิตของลูก ต่อไปนี้คือคุณสมบัติบางประการที่ทำให้ผู้เป็นแม่มีความพิเศษถึงเพียงนั้น

1. มีความรักลึกซึ้งต่อลูก

    ความรักของแม่ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือน ไม่ว่าลูกจะเป็นเด็กหรือโตแล้ว ไม่ว่าจะสุขภาพสมบูรณ์หรือพิกลพิการ ไม่ว่าจะชอบสร้างปัญหาหรือเป็นเด็กดีที่เชื่อฟัง ลูกก็ยังคงเป็นที่รักของแม่เสมอ ความรักนี้อาจแสดงออกมาให้เห็นในหลายรูปแบบ บางครั้งลูกจะเข้าใจผิดว่าการดุด่าว่ากล่าวของแม่คือการที่แม่ไม่รัก มันเป็นความสำคัญมากที่จะต้องทำให้ลูกแน่ใจว่าเขาเป็นที่รักของแม่อยู่เสมอ ถึงแม้ในเวลาที่เขาประพฤติตัวแย่ๆ เด็กที่ได้รับความรักอย่างมั่นคงจะเป็นคนที่มีความสุขและมั่นใจในตัวเอง และจะไม่แสวงหาสิ่งปลอบใจจากที่ใดอีก ความรักของแม่คือที่มาของความสุขและสงบภายในบ้าน ลูกจะรู้สึกติดบ้านเพราะที่นั่นมีแม่ผู้เปี่ยมรักของเขาอยู่

2. มีความเสียสละและทุ่มเท

    คนเป็นแม่สามารถเสียสละได้อย่างมากมายเพื่อลูก เธอยอมสละเวลา สละการนอนหลับพักผ่อนและความพึงพอใจส่วนตัวของเธอได้เพื่อให้แน่ใจว่าลูกของเธอสุขสบายดี เช่นที่อิมามซัยนุลอาบิดีน(อ.) ได้กล่าวไว้ในหนังสือริซาละตุล ฮุกูก ของท่านว่า ไม่มีใครสามารถทำอะไรให้ใกล้เคียงกับสิ่งที่ผู้เป็นแม่ทำเพื่อลูกของนางได้ นั่นคือเหตุผลที่ทำให้ท่านกล่าวไว้ว่า ด้วยความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์(ซ.บ.) เท่านั้น ที่จะทำให้ลูกสามารถขอบคุณแม่ได้สำหรับความเสียสละและทุ่มเทตนของนาง

    แม่ที่ดีจะต้องเห็นความจำเป็นและความต้องการของลูก ทั้งทางร่างกายและจิตใจ มาก่อนเป็นอย่างแรกเสมอ นี่คือประเด็นสำคัญที่ต้องระลึกไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคสมัยนี้ ผู้หญิงสมัยนี้ถูกล่อล่วงจากสังคมเพื่อทำให้พวกเธอเห็นว่าหน้าที่การงานในอาชีพของพวกเธอมีความสำคัญมากกว่าหน้าที่ภายในบ้าน ทั้งที่แท้จริงแล้ว บ้านยังคงเป็นสถานที่ทำงานที่มีค่ามากที่สุดของผู้หญิงเสมอ และที่นั่นอาจต้องการความเสียสละตนทุกรูปแบบของเธออยู่ ที่จริงแล้วมันก็ไม่เชิงเป็นการเสียสละ แต่มันคือการลงทุนที่จะได้รับผลกำไรที่ยิ่งใหญ่

3. มีการปกป้องและมั่นคงปลอดภัย

    แม่จะปกป้องคุ้มครองลูกจากอันตรายและความยากลำบากอยู่เสมอ และแม่บางคนก็มีแนวโน้มที่จะปกป้องลูกมากจนเกินไป เป็นการดีสำหรับลูกที่จะได้เรียนรู้การเผชิญกับปัญหาต่างๆ ในชีวิตตามวัยและสภาวะแวดล้อมของเขาบ้าง เด็กที่ถูกพะเน้าพะนอมากเกินไปจะไม่สามารถเผชิญกับความเป็นจริงของโลกได้เมื่อเขาโตขึ้น โลกที่จะไม่คอยเอาอกเอาใจเขาเหมือนที่แม่เขาเคยทำ

 แม่คือหน้าต่างสู่โลกกว้างของลูก

    เมื่อทารกน้อยลืมตาดูโลก เขาไม่รู้เรื่องราวใดๆ เกี่ยวกับโลกภายนอกเลย แม่มีบทบาทสำคัญในการแนะนำเขาให้รู้จักโลกกว้างนั้น

    ทัศนคติที่ลูกจะมีต่อชีวิตนั้นขึ้นอยู่กับแม่เป็นส่วนใหญ่ การวางตัวและความคิดเห็นของเขาต่อศาสนาและเรื่องอื่นๆ รวมทั้งแง่มุมชีวิตของเขาและเป้าหมายของมัน ล้วนจะได้รับมาจากผู้เป็นแม่แทบทั้งสิ้น จนกระทั่งในที่สุดเขาจะโตเต็มวัยและอาจสร้างทัศนคติที่เปลี่ยนแปลงไปได้ของตัวเอง แต่ชีวิตในวัยเยาว์และสิ่งที่เขาได้เรียนรู้จากช่วงเวลาเหล่านั้นจะประทับอยู่ในจิตใจของเขาตลอดไป